Të dashur prindër,
Në kuadër të punës së shërbimit psikosocial me nxënësit dhe të rëndësisë që ka bashkëpunimi shkollë-familje në zhvillimin e tyre, dëshirojmë të sjellim në vëmendjen tuaj një aspekt të rëndësishëm të marrëdhënies prind-adoleshent: ndërtimin e besimit dhe zhvillimin e përgjegjësisë personale.
Adoleshenca është një periudhë në të cilën të rinjtë kërkojnë më shumë pavarësi, privatësi dhe hapësirë për të marrë vendimet e tyre. Ata fillojnë të ndërtojnë identitetin, të formojnë bindjet e tyre dhe të kërkojnë të trajtohen si individë që mund të mendojnë dhe të vendosin vetë.
Në këtë proces, marrëdhënia me prindërit mund të përballet me sfida.
Si mund ta mbështesim adoleshentin në këtë fazë?
• Ndërtoni komunikim të hapur, pa e kthyer çdo bisedë në kritikë apo marrje në pyetje.
• Respektoni nevojën e tij për privatësi, duke ruajtur vëmendjen ndaj sigurisë dhe mirëqenies së tij.
• Vendosni kufij të qartë, por shpjegoni arsyet pas tyre.
• Jepini mundësi të marrë vendime dhe të përballet me pasojat e zgjedhjeve të veta.
• Shmangni krahasimet, ironinë dhe zhvlerësimin e mendimeve apo ndjenjave të tij.
• Tregoni gatishmëri për të dëgjuar, edhe kur nuk jeni dakord me qëndrimin e tij.
Një element veçanërisht i rëndësishëm është mënyra se si reagojmë kur adoleshenti na tregon një gabim. Nëse çdo rrëfim shoqërohet me zemërim, kërcënime apo gjykim, ai mund të zgjedhë të heshtë. Nëse ndihet i dëgjuar, por njëkohësisht kupton se veprimet kanë pasoja, krijohen kushtet për zhvillimin e përgjegjësisë dhe pjekurisë emocionale.
Prindi nuk duhet të jetë vetëm personi që vendos rregullat, por edhe një pikë referimi ku i riu mund të drejtohet kur përballet me vështirësi, pasiguri apo vendime të gabuara.
Qëllimi ynë nuk është të kemi adoleshentë që na tregojnë gjithmonë atë që duam të dëgjojmë, por të rinj që ndihen të lirë të komunikojnë me ne, edhe kur kanë bërë zgjedhje të gabuara. Besimi nuk ndërtohet duke kontrolluar çdo hap të tyre, por duke qenë të pranishëm, duke dëgjuar, duke vendosur kufij dhe duke i ndihmuar të bëhen gradualisht të përgjegjshëm për jetën e tyre.




